تصویر شکسته

از مویه باد

چهره ات میلرزد و چین می خورد در زلال قاب حوض

ماهیان ارغوان سنجاق بر گیسوی تو

لاجورد آسمان افتاده در چشمان تو

سیبی از دست تو میلغزد در آب

چشم و گیسویت به هم می پیچد و گم میشود در قعر قاب!

                                                                   پریزاد.تابستان 89            

 

 

 

 

/ 1 نظر / 14 بازدید
پسته

1- سطراول کار از نظر وزنی هارمونی لازم رو با سطرهای بعدی شعرت نداره.(مشکل وزنی) 2-وزن کار در سطرهای بعدی رعایت شده اما تو شعر نیمایی مهم تر از رعایت وزن نحوه ی چینش عمودی و افقی سطرهاست.اگر سطر اول رو به دلیلی که بالا ذکر کردم ندیده بگیریم. چینش درست کار به این شکل میشه: ..... چهره ات میلرزد و چین می خورد در زلال قاب حوض ماهیان ارغوان سنجاق بر گیسوی تو لاجورد آسمان افتاده در چشمان تو سیبی از دست تو میلغزد در آب چشم و گیسویت به هم می پیچد و گم میشود در قعر قاب! - البته می دونستم که می دونستی اما گفتم که گفته باشم و زیاد هم جدی نگیر.و صد البته این چینش پیشنهادی من هست! اما از لحاظ محتوایی ما با یک تابلوی نقاشی روبرو هستیم. تصاویر ارائه شده ی این شعر ذهن رو به سمت نقاشی می بره. اما این تابلوی نقاشی باید تابلوی خاصی باشه. چون با یه کار پست مدرن یا به قول شما هنری ها آبستره(اگر درست نوشته باشم) روبرو هستیم.چون نشون دادن لرزیدن چهره،افتادن آسمان در چشمان،پیچیدن چشم و گیسو و گم شدن همه ی این تصاویر در عمق و قعر قاب، همه و همه تصاویری هستند که تو چهارچوب یه اثر پست مدرن تعریف میشه. پایان بندی کار