شهر خاموشی
ساعت ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

به کهنه شهر ما گذری کن

که سخت سوت و کور است

در انتظارت است

"پری کوچک غمگین که شب از بوسه ای نمی میرد و صبحگاه بیدار نخواهد شد"  1

......

گذر کن با نوری و فانوسی تا:

"به همسایه نگوید که تو در خانه مایی"  2

شهر من همه خاموشی ست

 فراموشی ست

نه سوسوی نوری

نه دود کنده ای

نه سوت قطاری ...نه غرش آسمانی

 

 

                                                                            پ/فرزانه

                                                                                                بهمن٨٧

                                                                          

 

 

 

 

 

 

1/قسمتی از اشعار زنده یاد فروغ با دخل و تصرف!

2/قسمتی از غزل سعدی


اندر احوالات اینجانب در سفر
ساعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ بهمن ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

چندی پیش به منظور فراغت و تجدید قوا راهی خطه سر سبز شمال وطن شدیم گر چه درد نفهمی و کج اندیشی و کوته نگری همه جا  تسری پیدا کرده،هر چه بود از هیا هوی پوچ این مردمان پایتخت نشین به ظاهر متمدن ،از دود و ترافیک و همهمه چهار چرخان و تک چرخان و دوپایان و چهار پایان  وجار چیان و جار کشان و بی جایان و جا داران و  ..به دور بودم.حداقل صدای دریا بود و خش خش شالیزارها،ماغ گاوان بود و خروس خوان صبحگاهان

 

از لحظه ورودمان به قصبه ها و بخش های مختلف که فاصله چندانی با یکدیگر ندارند پیشه جدیدی توجهم را جلبید!

آری.......مغازه های گنبد و مناره فروشی !!گنبد و مناره و میل سازی !در سایز و رنگ های متنوع ،قطور و باریک ولاغر و فربه و کوتاه و طلایی و مسی و برنجی و چگالی اندک و حجیم و تو خالی بی مغز!!

"که در گنبد ز بی مغزی صدا بسیار می پیچد" مثل همه صدا هایی که در این مرز و بوم با آن آشنایی دارید....

آهی از نهاد بر آوردم به حال و روز این مردمان تیره بخت که درد شان را به امامزاده ها میبرند،اشک نگون بختی شان را بر سجاده گسترده کنار ضریح میریزندو اندک روزی شان را نثارِ اولادِ نوه نتیجه نبیره ندیده نشنیده نا پدید شده امِ جدِ اعظم ِکبیرِ سخیفِ شبیهِ مشبه به ِفاعل اندر مفعولِ فلان امام میکنند....

کاش اندک حقی برای خویشتن قائل بودند و گردن به تقدیر و خرافه نمی سودند .همین کفایت میکرد که عیش سفر به طیش جهالت این قوم ِ برنج و آرد و نان و ترنج و (..)از سفره شان دریغ شده و رنگین سفره بیگانگان آراسته، بدل شود.

به تازگی تصاویر ی نیز از امامزاده های سیار دیدم....!چه بگویم؟خوشحال باشیم چه قدر پیشرفت!چه قدر مدرنیزاسیون!به به..........

                                                                                                       پ/فرزانه

                                                                                                       خرداد 87